Vol enthousiasme begon ik een maand geleden deze Substack. Want schrijven over queer ouderschap, dat is wat ik leuk vind. Maar hoe balanceer ik tussen wat ik in mijn boek aan het schrijven ben en dit platform? En hoe zorg ik voor een balans tussen het schrijven op Substack en mijn boek? Want een boek schrijven, naast een baan, gezin en sociaal leven, kost nu eenmaal tijd. Het duurde daarom even voordat ik wist waar ik dit artikel over wilde schrijven. Mijn vrouw, Floor, zei gisteravond iets waarvan ik meteen aan ging. Zij is altijd de eerste persoon die een uitgewerkt interview mag lezen en van feedback mag voorzien. Na het lezen van mijn laatst uitgewerkte schrijfsel was ze even stil en zei vervolgens dat de interviews waarin wordt geschreven over een fertiliteitstraject haar altijd raken.
En laat dit nu een onderwerp zijn waarvan ik vind dat we er wat vaker bij stil mogen staan. Want Floor heeft gelijk, in verschillende interviews komt terug hoe veel impact zo’n traject heeft. En een impact heeft het, dat weten wij maar al te goed.
Ongeveer zes jaar gelden begonnen Floor en ik aan onze reis om ouders te worden. Hiervoor hadden wij een fertiliteitskliniek nodig, want tussen de lakens lukt het niet en de zoektocht naar bekende donor+ gaven wij na anderhalf jaar op. Wij besloten om te gaan voor een Nederlandse donor omdat deze niet anoniem mag zijn. Belangrijk voor ons, want wij willen dat ons kind de kans krijgt zijn donor/vader te ontmoeten.
Na de eerste IUI-behandeling, dit is een inseminatie met zaad uit de vriezer (ontdooit natuurlijk), kwamen we erachter dat er iets niet klopt met Floor haar cyclus. We sloegen daarom een ronde over waarin bevestigd werd dat Floor veel te snel ongesteld wordt na haar eisprong. Hierdoor krijgt een bevrucht eitje nooit de kans zich in te nestelen. En dus moest ze aan de medicatie. Negen IUI-behandelingen, twee IVF-pogingen, drie embryotransfers en twee jaar aan de hormonen later, was ze nog steeds niet zwanger.
In de interviews die ik heb gehouden, hoor ik vaker dat het traject langer duurt dan gehoopt. En dat het je leven overneemt, ook als je relatief vrij snel zwanger bent. Het heeft een grote impact op je mentale en fysieke gezondheid, alsook op je relatie en sociale contacten. Want je hele planning staat op de kop wanneer er weer een nieuwe cyclus start of je een positieve ovulatietest in handen hebt. En wánneer een IUI-behandeling of IVF plaatsvindt, weet je nooit van tevoren. Zo zijn wij een keer niet naar een bruiloft in het buitenland gegaan omdat we verwachtten een IVF-behandeling te krijgen. De behandeling kwam, maar zonder succes.
Daarom deel ik in dit artikel een aantal tips voor iedereen die bezig is of ooit wil/moet starten met een fertiliteitstraject. Het zijn tips die terugkomen in de interviews en die ik uit eigen ervaring deel.
Las pauzes in
Dit is een tip die ik van iedereen terug hoor en zelf erg herken: sla soms een cyclus over, neem een pauze. Op het moment dat je start met behandelingen is het moeilijk te stoppen. Want, wat als het precies die keer wel was gelukt? Toch zou ik echt willen aanraden om zo nu en dan een cyclus (of twee) over te slaan. Neem de tijd om even niet bezig te zijn met wanneer een nieuwe menstruatie start of een zwangerschapstest gedaan mag worden. Tijd voor leuke dingen, voor een biertje (of twee) en zorgeloos leuke dingen doen. Gun jezelf deze momenten. Laad op voor een nieuwe ronde IUI/IVF en geniet tussendoor van elkaar en het leven.
Praat met elkaar
Communiceer! Floor en ik hebben geleerd echt alles tegen elkaar te zeggen. Zij tegen mij, maar ik ook tegen haar. Want ook als partner van degene die de behandelingen ondergaat, mag (moet) je een mening hebben. Het heeft ons geholpen om soms pijnlijke gesprekken niet uit de weg te gaan.
Luister naar je gevoel
Artsen weten natuurlijk veel, maar ik geloof ook erg in het onderbuikgevoel. Luister hiernaar. Wij hadden op een gegeven moment een wisseling van arts (de onze was ziek) en deze raadde toen een ander soort medicatie aan. We mochten deze medicatie alleen niet uitproberen in een cyclus zonder behandeling. Want alles kost geld. Dit voelde niet goed én toch deden we het. De medicatie werkte niet, waardoor we een zinloze IUI-behandeling hebben gehad. Dit terwijl we in totaal maar 12 fertiliteitsbehandelingen hebben. Zonde, duizendmaal zonde.
Jij bepaalt
Deze tip sluit aan bij de voorgaande tips. Jij bepaalt wanneer je een behandeling wilt en vooral ook niet wilt. Jij bepaalt de hoeveelheid hormoonmedicatie en jij bepaalt of je een donorwissel wil of niet. Ons onderbuikgevoel (alweer) zei dat we geen goede match hadden met onze donor. Een arts destijds vond dit onzin. Een jaar later gaven we dit weer aan bij een andere arts, toen was het geen enkel probleem om te wisselen. De eerste keer met de nieuwe donor was ik gelijk zwanger. Omdat wij met een kliniek te maken hadden, waren we snel geneigd om ervan uit te gaan dat wat de kliniek zei bepalend was. Een advies volg je op. En uiteraard geeft de kliniek een heleboel goede adviezen maar vergeet niet dat jíj bepaalt. Het is jouw lichaam. Het is jullie traject.
Jullie bepalen ook zelf wie je wat vertelt en wanneer. Het kan zijn dat de omgeving op de hoogte is van jullie traject, maar dit maakt niet dat jullie verplicht zijn elke maand een update te geven. En ook wanneer de omgeving ernaar vraagt, met alle goede bedoelingen, mag je best zeggen: nu even niet. Jij bepaalt.
Wees lief voor jezelf
Bovenal, wees lief voor jezelf en elkaar. Het is een ontzettend spannende periode, waarin je vaker dan je lief is in de auto op weg naar de kliniek zit. Waarbij je weer onverwacht afspraken moet afzeggen, je werk op de hoogte moet stellen of er gewoon even doorheen zit omdat het weer niet is gelukt. Zoals iemand in een interview mooi verwoordde: ‘give yourself some grace’.
Ik hoop dat je iets aan deze tips hebt. Mocht je nog een toevoeging hebben, dan hoor ik het graag.
Tot slot
Ik begon dit artikel met dat ik zoekende ben hoe ik Substack wil gebruiken. Ik vind het een mooi platform en blijf zeker artikelen plaatsen. Hoe vaak en in welke vorm, dat weet ik nog niet. Ik wil niet schrijven om het schrijven, maar iets posten op het moment dat ik iets belangrijks wil delen. Blijf mij vooral volgen maar wees alsjeblieft ook geduldig. Er komt zeker meer!
Reactie plaatsen
Reacties